Mijn kapsels. Door de jaren heb ik er een hoop gehad. Grappig genoeg heb ik er zelf nooit echt bij stil gestaan totdat ik tijdens een interview werd gevraagd waar ik het zelfvertrouwen vandaan had om al die jaren gewoon mijn haar kroes te dragen, lang voordat het zo hip was als het nu.

Mijn antwoord: Mijn zelfvertrouwen, als je het zo wil noemen, kwam omdat ik snakte naar gezond haar, mijn eigen haar!

Het kon me niet schelen of mensen me zouden uitlachen of lelijk zouden vinden, ik was kapot, gebroken, dunne zielige sprieterige haartjes zat. Ik had genoeg van vlechten en weaves en een relaxers zou ik nooit van mijn lang zal ze leven meer gebuiken.

De gezondheid van mijn haar was veel belangrijker dan of mensen het mooi vonden of niet. Het oppervlakkige gehoon van mensen die zelf vaak niet eens begrijpen waar hun schaamte voor kroeshaar vandaan komt, kon ik makkelijk aan. Mijn haar gezond krijgen was me werkelijk alles waard.